Καρκίνος του προστάτη

Στο άκουσμα από το γιατρό μιας διάγνωσης καρκίνου του προστάτη προκαλεί ποικίλες ανησυχίες και ερωτήσεις για το ποιά είναι η καλύτερη θεραπεία για την ασθένεια και πώς αυτή θα επηρεάσει το μέλλον μου; Ποια είναι η πρόγνωσή μου; Τι επιπτώσεις άραγε να έχει η θεραπεία που επιλέγω στον τρόπο ζωής μου; Ποιες ερωτήσεις θα έπρεπε να υποβάλω στους γιατρούς μου; Πώς να κάνω τις επιλογές θεραπείας για μια ασθένεια που ξέρω τόσα λίγα; Κάθε ημέρα, εκατοντάδες ατόμων που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του προστάτη, αυτοί και οι οικογένειές τους αρχίζουν να ψάχνουν απαντήσεις σε σύνθετες ερωτήσεις όπως αυτές.

Τι σημαίνει  όμως μια διάγνωση καρκίνου του προστάτη;

Μια διάγνωση καρκίνου είναι μια εμπειρία που σου αλλάζει τη ζωή. Απαιτείται να αρχίσεις να παίρνεις μερικές σκληρές αποφάσεις που μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα σου για πολλά από τα επόμενα χρόνια της ζωής σου. Εάν εσύ, ή κάποιος που αγαπάτς έχει διαγνωστεί με προστατικό καρκίνο, θα βρεθείτε αντιμέτωποι με διάφορες επιλογές θεραπείας, οι οποίες είναι εξίσου αποτελεσματικές, αλλά κάθε μία από τις οποίες , έχει επίσης τις καλές πλευρές της και τα μειονεκτήματά της.

Παράγοντες κινδύνου και διατροφή

Διατροφικές συνήθειες: Δίαιτα με τροφές υψηλής θερμιδικής αξίας και κορεσμένα ζωικά λίπη έχουν διπλάσιες πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου προστάτη.

 

Τι μπορώ να τρώω?

• Ισορροπημένη δίαιτα με φρούτα και λαχανικά
• Μείωση της κατανάλωσης του κόκκινου κρέατος, επεξεργασμένων και τηγανητών.
• Αύξηση στη κατανάλωση προϊόντων με πρωτεΐνες από σόγια.
• Κατανάλωση προϊόντων με λυκοπένιο (ντομάτες, καρπούζι, κόκκινο γκρέιπ φρουτ) συνδυάζονται με μειωμένη εμφάνιση καρκίνου του προστάτη.

Πρόληψη

• Συμπληρώματα σεληνίου ( SE- 200mg / ημέρα): έχει βρεθεί ότι μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου κατά 63%!
• Βιταμίνη Ε ( 50 ΙU / ημέρα): έχει βρεθεί ότι μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης κατά 40% !

Γιατί βοηθά η έγκαιρη διάγνωση;

Τα ποσοστά επιβίωσης στα 5 χρόνια φτάνουν το 100%, για εκείνους που ο όγκος είναι μέσα στον προστάτη.

Τα ποσοστά επιβίωσης για εκείνους που ο όγκος είναι εκτός του προστάτη την ώρα της διάγνωσης, είναι μόνο 33,5%.

Ποίος ο ρόλος του PSA;

Το PSA, ή το ειδικό προστατικό αντιγόνο, είναι μία πρωτεΐνη που παράγεται από τον προστάτη και που απελευθερώνεται σε πολύ μικρές ποσότητες στην κυκλοφορία του αίματος. Όταν υπάρχει ένα πρόβλημα με τον προστάτη, όπως όταν αναπτύσσεται και αυξάνεται ένας όγκος, όλο και περισσότερο PSA απελευθερώνεται, έως ότου φθάνει σε ένα επίπεδο όπου μπορεί να ανιχνευθεί εύκολα στο αίμα. Το PSA διαδραματίζει δύο διαφορετικούς ρόλους στον προστατικό καρκίνο - πρώτα ως εργαλείο ανίχνευσης προτού να εντοπιστεί η ασθένεια, και έπειτα ως τρόπος να ελεγχθεί η πρόοδος της ασθένειας αφού διαγνωσθεί. Σε αυτή την ενότητα, θα εστιάσουμε στο ρόλο του PSA ως δείκτη για την πρόοδο ασθενειών και ως τρόπου , εάν μια θεραπεία κάνει αποτελεσματικά την δουλειά της. Τώρα που έχετε διαγνωστεί με τον προστατικό καρκίνο, πρέπει να εντοπίσετε τα εργαλεία αυτά που θα σας επιτρέψουν να έχετε την καλύτερη δυνατή θεραπεία της ασθένειάς σας.

Ένα μάθημα ανατομίας και  φυσιολογίας

Τι είναι ο προστάτης; 

Είναι ένα όργανο που ανευρίσκεται μόνο στους άνδρες. Πρόκειται για ένα αδένα που έχει δύο βασικές λειτουργίες: να βοηθά στη καλή λειτουργία της κύστης κατά την ούρηση αλλά και στην φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία εκκρίνοντας διάφορα προστατικά υγρά.

 Που βρίσκεται όμως ο προστάτης;

Ακριβώς κάτω από την κύστη, μπροστά από το ορθό έντερο και περιβάλλει (αγκαλιάζει) την ουρήθρα, τον σωλήνα δηλ. που συνδέει την κύστη με το πέος δια μέσου του οποίου βγαίνουν τα ούρα αλλά και το σπέρμα. Ο προστάτης έχει μέγεθος ενός καρυδιού και από την ηλικία των 40-50 ετών αρχίζει να μεγαλώνει και διογκώνεται κάτω από την επίδραση μίας ορμόνης (της λεγόμενης ανδρικής ορμόνης), της τεστοστερόνης. Ήδη στην ηλικία των 50 ετών, οι μισοί άνδρες έχουν μεγάλο (διογκωμένο) υπερτροφικό προστάτη. Στην ηλικία των 80 ετών σχεδόν το 100%. Κάτω από τον προστάτη, η ουρήθρα αγκαλιάζεται από τον λεγόμενο ουρηθρικό σφιγκτήρα. Όταν γίνεται ριζική προστατεκτομή και αφαιρείται ο προστάτης, τότε η κύστη και η ουρήθρα ενώνονται (ράβονται) για να αποκαταστήσουν την βατότητα της. Εάν ο σφιγκτήρας κατα την διάρκεια της επέμβασης ή της ακτινοβολίας τραυματισθεί, ή  υποστεί βλάβη, τότε μπορεί να προκύψει κάποιου βαθμού ακράτεια.Παράλληλα και συνδεμένα με τις πλευρές του προστάτη είναι τα αγγεία και τα νεύρα που ελέγχουν τη στυτική λειτουργία.

Ριζική Προστατεκτομή

Η έννοια της χειρουργικής προσέγγισης για τη θεραπεία καρκίνου είναι απλό: απομονώστε τον όγκο και αφαιρέστε τον. Στον πιο κοινό τύπο χειρουργικής επέμβασης, γνωστό ως ριζική οπισθοηβική προστατεκτομή, γίνεται μια τομή χαμηλά στην κοιλιά και ο προστάτης αποκόβεται πίσω από το ηβικό κόκκαλο (ως εκ τούτου ο όρος οπισθοηβική, σημαίνοντας πίσω από την ηβική σύμφυση, το μπροστινό μέρος της λεκάνης). Μερικές νέες πρόοδοι έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, που έχουν ως σκοπό να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη και να ελαχιστοποιήσουν τις παρενέργειες. Η πιο σημαντική εξέλιξη είναι η τεχνική της διατήρησης των αγγειονευρωδών σωματίων. Όπως αναφέραμε παραπάνω, τα νεύρα που ελέγχουν τη στυτική λειτουργία βρίσκονται ακριβώς  παράλληλα στον προστάτη και σε άμεση επαφή με αυτόν. Εάν δε δείξει καμία προσοχή  ο χειρουργός στη διατήρηση τους τότε, σχεδόν πάντα χάνεται η στυτική λειτουργία. Αυτή η τεχνική επινοήθηκε αρχικά στη δεκαετία του '80, και από τότε έχει τελειοποιηθεί  και εφαρμοσθεί  από χιλιάδες χειρουργούς σε όλο τον κόσμο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται πάντα. Προκειμένου να διατηρηθούν τα νεύρα, ο χειρούργος πρέπει προσεκτικά να αφαιρέσει στις  άκρες του (την κάψα) τον προστάτη. Θυμηθείτε ότι ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να θεραπευτείτε από την ασθένειά σας. Εάν ο χειρουργός δεν θεωρεί ότι μπορεί να σας θεραπεύσει, αφήνοντας τα νεύρα άθικτα, τότε τα νεύρα δεν θα διατηρηθούν. Τα νεύρα είναι όπως τα ηλεκτρικά καλώδια. Η λειτουργία τους είναι να μεταφέρουν και να μεταδώσουν έναν σπινθήρα στα μυϊκά κύτταρα, θέτοντάς τα σε κίνηση. Εάν το νεύρο πρόκειται να πεθάνει, ο μυς δεν μπορεί να λειτουργήσει επειδή χάνει τον σπινθήρα της ηλεκτρικής ενέργειας για να μπορέσει να ξεκινήσει την κίνηση. Θεωρητικά, ακριβώς όπως οι ηλεκτρολόγοι μπορούν να αντικαταστήσουν την ελαττωματική καλωδίωση, οι χειρουργοί πρέπει να είναι σε θέση να αντικαταστήσουν τα ελαττωματικά νεύρα.

Λαπαροσκοπική -Ρομποτική  χειρουργική επέμβαση

Στην ριζική οπισθοηβική προστατεκτομή, γίνεται μια κάθετη τομή στην κοιλιά, κάτω από τον ομφαλό περίπου 10εκ. σε μήκος. Το ευρύ άνοιγμα επιτρέπει στο χειρούργο να δει όλα τα εσωτερικά όργανα καθώς επίσης και τα περιβάλλοντα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα. Αλλά στη δεκαετία του '90, οι χειρούργοι άρχισαν να εκτελούν λαπαροσκοπική προστατεκτομή με την ίδια χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιούσαν στις "πιο απλές" χειρουργικές επεμβάσεις, όπως η αφαίρεση της σκωληκοειδούς ή της χοληδόχου κύστης. Στην λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση, -που σημειωτέον εκτελείται από την ιατρική ομάδα μας με μεγάλη επιτυχία λόγω της αυξημένης εμπειρίας μας-γίνονται στην κοιλία τέσσερις ή πέντε πολύ μικρές τομές (1 εκ. περίπου κάθε μια). Μέσω κάθε τομής, ο χειρούργος παρεμβάλλει ένα στενό και λεπτό όργανο με  μικροσκοπική βιντεοκάμερα ή/και τα χειρουργικά εργαλεία, που επιτρέπουν στο χειρούργο  να απεικονίσει και να χειρουργήσει τις εσωτερικές δομές χωρίς να ανοίγει ολόκληρη τη  κοιλιά. Οι περαιτέρω τελειοποιήσεις σε αυτήν την τεχνική οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας ρομποτικής διεπαφής, όπου ο χειρούργος κινεί τα μέλη του ρομπότ, τα οποία ελέγχουν στη συνέχεια τη βιντεοκάμερα  και τα  χειρουργικά εργαλεία που παρεμβάλλονται στην κοιλιά – πολύ αποτελεσματικά εκτελώντας τη λειτουργία μέσω  τηλεχειρισμού. Τα οφέλη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής επέμβασης είναι προφανή: οι μικρότερες τομές και η λιγότερη επεμβατική  χειρουργική τεχνική οδηγούν στη λιγότερη απώλεια αίματος και στην  πιο σύντομη παραμονή στο νοσοκομείο. Εντούτοις, επειδή αυτός ο τύπος θεραπείας  αποτελεί πρόκληση  από το τυποποιημένο "ανοικτό" χειρουργείο και η καμπύλη εκμάθησης για να είναι αποτελεσματική είναι πιο απότομη, η χειρουργική ικανότητα γίνεται ακόμα σημαντικότερη. Εάν η λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση εκτελείται από έναν πεπειραμένο, ικανό χειρούργο, τα αποτελέσματα μπορούν να είναι τόσο καλά, όσο και της παραδοσιακής ανοικτής χειρουργικής επέμβασης, και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα καλύτερα, επειδή είναι λιγότερο επεμβατική. Αλλά εάν δεν αισθάνεστε άνετα με τη διαδικασία, θυμηθείτε ότι η απόφαση  εάν θα πρέπει να υποβληθείτε στην λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση με ή χωρίς ρομποτική βοήθεια ή στην παραδοσιακή χειρουργική επέμβαση, είναι δική σας και μόνο δική σας.

Γράφει: Μερτζιώτης Νικόλαος - Χειρουργός Ουρολόγος Ανδρολόγος. Posted in Παθολογία

Read more: http://www.genenutrition.gr/pathologia/prostate-cancer.html#ixzz2mmQgfclP

Read More

Καρκίνος του παχέος εντέρου (ΚΠΕ)

Στρατηγική πρόληψης σε άτομα γενικού κινδύνου

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο 4ος σε συχνότητα καρκίνος σε παγκόσμιο επίπεδο και 2η αιτία θανάτου ανάμεσα σε όλους τους καρκίνους. Η πρόληψη του ΚΠΕ έχει δύο σκέλη.  Το πρώτο αναφέρεται σαν πρωτογενής πρόληψη και αφορά την αναζήτηση και αντιμετώπηση των περιβαλλοντικών παραγόντων που σχετίζονται με τη νόσο. Το δεύτερο-δευτρογενής πρόληψη, έχει να κάνει με τον έλεγχο (screening) του πληθυσμού για ΚΠΕ, δηλαδή την προσπάθεια ανεύρεσης της νόσου σε ασυμπτωματικά άτομα  και επικεντρώνεται στην ανίχνευση και αφαίρεση των κλινικά σημαντικών- προχωρημένων αδενωμάτων και στην πρωιμότερη διάγνωση.

Πρωτογενής πρόληψη

Δεδομένα που μπορεί να αντλήσει κανείς σε πολυάριθμες μελέτες από την διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται παρακάτω:

1) Η μεγάλη κατανάλωση κόκκινου κρέατος σχετίζεται με κίνδυνο ΚΠΕ κατά 70%, ενώ το κοτόπουλο και τα ψάρια έδειξαν αρνητική συσχέτιση

2) Δίαιτα πλούσια σε ζωικό λίπος αυξάνει τον κίνδυνο ΚΠΕ, ενώ σε φρούτα, λαχανικά και ίνες τον μειώνει

3) Η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η κατάχρηση οινοπνευματωδών, η απουσία φυσικής άσκησης και δραστηριότητας συνδέονται θετικά με την ανάπτυξη ΚΠΕ

4) Η ασπιρίνη, το ασβέστιο, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, η ορμονική θεραπεία αποκατάστασης και οι αντιοξειδωτικές ουσίες με κυριώτερη την βιταμίνη C φαίνεται να προστατεύουν από τον ΚΠΕ. Πιθανές όμως παρενέργειες από τη χρόνια λήψη των παραπάνω ουσιών δεν έχουν συναξιολογηθεί με την πιθανή προστασία από ΚΠΕ και προς το παρόν η χρήση τους σαν προληπτικά του ΚΠΕ φάρμακα δε συνίσταται.

Με γνώμονα τα παραπάνω είναι εμφανές πως κάθε στρατηγική πρωτογενούς πρόληψης του ΚΠΕ, περιλαμβάνει την προσπάθεια ενημέρωσης και καθοδήγησης του πληθυσμού για καταννόηση των κατάλληλων διαιτητικών συνηθειών.

Δευτερογενής πρόληψη

Καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της νόσου φαίνεται πως αποτελεί η πρώιμη διάγνωση, αφού αρχώμενη στο εντερικό τοίχωμα νόσος συνδέεται με 5ετή επιβίωση μεγαλύτερη του 90%.

Είναι πλέον τεκμηριωμένο, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ΚΠΕ (80%), ανπτύσονται σε έδαφος αδενωματώδους πολύποδα και η πορεία εξέλιξης και εξαλλαγής* του πολύποδα διαρκεί πάνω από 10 έτη. Βέβαια δεν εξαλλάσονται όλοι οι πολύποδες του παχέος εντέρου αλλά ένα ποσοστό αυτών που είναι συνηθέστερα αδενώματα (ιστολογική διάγνωση) και μάλιστα αυτά που ονομάζουμε <<προχωρημένα αδενώματα>> και είναι μεγέθους >1εκ., με υψηλόβαθμη δυσπλασία ή έντονο το λαχνωτό στοιχείο (ιστολογική διάγνωση). Τα παραπάνω είναι συχνώτερα μετά την ηλικία των 50 ετών.

Στις μέρες μας ο έλεγχος του γενικού πληθυσμού για ΚΠΕ μπορεί να γίνει με δοιάφορες μεθόδους, που διακρίνονται σε 2 γενικές κατηγορίες : τα test κοπράνων (που ανιχνεύουν αιμοσφαιρίνη η DNA κυττάρων που αποπίπτουν) και τις εξετάσεις ελέγχου ανατομικών δομών όπως είναι η κολονοσκόπηση (gold standard), η σιγμοειδοσκόπηση, ο βαριούχος υποκλισμός και εικονική κολονοσκόπηση.

Με βάση τα παραπάνω παραθέτω οδηγίες ελέγχου σε ασυμπτωματικό πληθυσμὀ για πρώιμη διάγνωση ΚΠΕ και αδενωματωδών πολυπόδων σε γυναίκες και άνδρες συνήθους κινδύνου ηλικίας 50 ετών και άνω.

 

Ετσι λοιπόν η πρώτη Κολονοσκόπηση (έλεγχος όλου του παχέος εντέρου-έως και τον τελικό ειλεό)  πρέπει να γίνεται στα 50 έτη.

Εφόσον η πρώτη Κολονοσκόπηση είναι φυσιολογική μετά 5 έτη (ηλικία 55 έτων) θα πρέπει να γίνει Σιγμοειδοσκόπηση (είσοδος του ενδοσκοπίου έως τα 40εκ. ή έως της σπληνικής καμπής). Δηλαδή μετά την αρχική Κολονοσκόπηση στα 50 έτη θα πρέπει ανά 5ετία  να γίνεται ενδοσκόπηση του παχέος εντέρου.

Επίσης από τα 50 έτη και μετά, μία φορά το χρόνο πρέπει να γίνεται test κοπράνων για ανίχνευση αιμοσφαιρίνης.

Συμπερασματικά…

Η πρώτη Κολονοσκόπηση για άτομα μη αυξημένου κινδύνου** πρέπει να γίνεται στα 50 έτη και στη συνέχεια ενδοσκοπική παρακολούθηση του εντέρου να γίνεται ανά 5ετία ενώ κάθε χρόνο μετά από αυτή την ηλικία πρέπει να γίνεται και test κοπράνων.

Καταλήγοντας λοιπόν θα έλεγα:

"το προλαμβάνειν κάλλιον του θεραπεύειν εστί".

* λέγοντας εξαλλαγή εννοούμε τη μετάπτωση του πολύποδα από καλοήθη σε κακοήθη

**Άτομα αυξημένου κινδύνου για ΚΠΕ είναι:

-ασθενείς με πολύποδες ή ΚΠΕ

-ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό πολυπόδων ή   ΚΠΕ

-ασθενείς με σύνδρομα πολυποδιάσεως

-ασθενείς με Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νοσήματα του   Εντέρου-ΙΦΝΕ-(Ελκώδης κολίτις και Νόσος Crohn)

Γράφει: Δημήτριος Καραπιπέρης, Γαστρεντερολόγος-Ηπατολόγος. Posted inΠαθολογία

Read more: http://www.genenutrition.gr/pathologia/colorectal-cancer.html#ixzz2mmJhmN5l

Read More

Καρκίνος του μαστού: Υιοθετήστε ένα υγιεινό τρόπο ζωής και μειώστε τον κίνδυνο εμφάνισης

Ο καρκίνος του μαστού προσβάλλει περίπου μία στις 10 γυναίκες στις αναπτυγμένες χώρες. Παρότι δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος για να αποφύγει κάποιος την εμφάνιση του καρκίνου του μαστού, έχει βρεθεί σε πολλές έρευνες ότι συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες και ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης και να βελτιώσουν τα αποτελέσματα σε όσους έχουν ήδη παρουσιάσει καρκίνο του μαστού.

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας πρόληψης και αντιμετώπισης του καρκίνου του μαστού, κατάλληλη στιγμή για να μάθετε πως μπορείτε να μειώσετε τον κίνδυνο της εμφάνισής του με την κατάλληλη διατροφή και άσκηση.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης του καρκίνου του μαστού, τους πιο σημαντικούς από τους οποίους μπορείτε να δείτε στον παρακάτω πίνακα. Αν έχετε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού μην πανικοβάλλεστε! Αυτό δεν σημαίνει ότι θα εμφανίσετε την ασθένεια, ενώ υιοθετώντας ένα πιο υγιεινό τρόπο ζωής μπορείτε να μειώσετε σημαντικά τον κίνδυνο.

Παράγοντες που αυξάνουν το κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού

Μεγάλο ύψος Μετεμμηνοπαυσιακή παχυσαρκία Μικρή ηλικία εμμηναρχής Μεγάλη ηλικία εμμηνόπαυσης Ατεκνία Μεγάλη ηλικία πρώτης εγκυμοσύνης Συχνή χρήση αντισυλληπτικών δισκίων Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού σε συγγενείς πρώτου βαθμού Συγκεκριμένα γονίδια

Προσαρμογή από: Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής, Επιδημιολογία και πρόληψη του καρκίνου του μαστού, 2008

Διαβάστε παρακάτω τις συστάσεις του World Cancer Research Fund και American Institute for Cancer Research για μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΣΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΟ ΛΙΠΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΟΡΙΑ.

Διατηρείτε το βάρος σας εντός των φυσιολογικών ορίων και προσπαθήστε να μην πάρετε βάρος και να μην αυξήσετε την περίμετρο της μέσης σας στην ενήλικη ζωή σας.

ΚΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΑΣ

Κάνετε μέτριας έντασης φυσική δραστηριότητα, όπως γρήγορα περπάτημα, τουλάχιστον 30 λεπτά την ημέρα. ‘Όταν βελτιωθεί η φυσική σας κατάσταση, στοχεύετε σε 60 λεπτά ή περισσότερο μέτριας έντασης άσκηση, ή 30 λεπτά ή περισσότερο έντονη άσκηση την ημέρα. Περιορίστε το χρόνο που αφιερώνετε σε καθιστικές συνήθειες, όπως στο να παρακολουθείτε τηλεόραση.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΡΟΦΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΕΝΕΡΓΕΙΑ (ΘΕΡΜΙΔΕΣ) ΚΑΙ ΖΑΧΑΡΗ

Αποφύγετε να καταναλώνετε αναψυκτικά και άλλα ροφήματα με μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Καταναλώνετε μόνο περιστασιακά φαγητά και γλυκά με πολλές θερμίδες, όπως ¨fast foods¨, έτοιμα γλυκά κ.α.

ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΕ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΤΡΟΦΕΣ ΦΥΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ

Τρώτε τουλάχιστον 5 μερίδες από ποικιλία φρούτων και μη αμυλούχων λαχανικών την ημέρα. Τρώτε σχετικά μη επεξεργασμένα δημητριακά όπως ζυμαρικά, ρύζι, ψωμί και όσπρια με όλα τα γεύματα. Περιορίστε την κατανάλωση επεξεργασμένων αμυλούχων τροφών, όπως λευκό ψωμί και φρυγανιές.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΕΝΑ ΚΡΕΑΤΑ

Αν καταναλώνετε κόκκινο κρέας όπως μοσχάρι, χοιρινό, αρνί και κατσίκι, περιορίστε το σε μία μικρή μερίδα την εβδομάδα. Αποφύγετε τα επεξεργασμένα κόκκινα κρέατα, όπως ζαμπόν, λουκάνικα κ.α.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΩΝ ΠΟΤΩΝ

Εάν καταναλώνετε αλκοολούχα ποτά, περιορίστε την κατανάλωση σε 1 δόση την ημέρα για τις γυναίκες, και 2 δόσεις την ημέρα για τους άντρες. Οι γυναίκες στην διάρκεια της εγκυμοσύνης θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση αλκοολούχων ποτών.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΑΛΑΤΙΟΥ

Αποφύγετε την κατανάλωση τροφίμων που διατηρούνται σε αλάτι, και τρόφιμα με πολύ αλάτι.

ΣΤΟΧΕΥΕΤΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΤΙΣ ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΧΝΟΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΑΣ ΜΟΝΟ

Τα συμπληρώματα διατροφής δεν συστήνονται για την πρόληψη του καρκίνου

ΘΗΛΑΣΤΕ

Προσπαθήστε να θηλάσετε αποκλειστικά το παιδί σας μέχρι τους 6 μήνες, και συνεχίστε να θηλάζετε συμπληρωματικά μετά.

Για περισσότερες πληροφορίες ή εξατομικευμένες συμβουλές μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με ένα πτυχιούχο διαιτολόγο διατροφολόγο.

Γράφει: Δουβόγιαννη Πηνελόπη, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος (BSc, Hons, RD).

Πηγή: www.genenutrition.gr

Ιστοσελίδα Δουλοβογιάννη Πηνελόπης, Κλινικού Διαιτολόγου - Διατροφολόγου: www.fitdiet.gr

Read More

Γενικά για τα συμπτώματα, τη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Τα συμπτώματα εξαπλωμένων καρκίνων περιλαμβάνουν πόνο, υποσιτισμό, αδυναμία, εξάντληση, κατάγματα οστών και συνδρόμων όμοιων των εγκεφαλικών επεισοδίων και πολλά άλλα. Τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια του καρκίνου μπορούν να απομνημονευθούν με τη βοήθεια του αρκτικόλεξου CAUTION: αλλαγή (Change) στις συνήθεις λειτουργίες του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, μία (A) πληγή, η οποία δεν επουλώνεται, ασυνήθιστη (Unusual) αιμορραγία ή εκκρίσεις, παχύνσεις (Thickening) ή μάζες στο στήθος ή σε άλλα σωματικά μέλη, δυσπεψία (Indigestion) ή δυσκολία κατάποσης, εμφανής (Obvious) μεταβολή ενός σπίλου, επίμονος (Nagging) βήχας ή βραχνάδα. Ο καθένας πρέπει να αναζητήσει άμεση ιατρική προσοχή στην παρατήρηση οποιουδήποτε από τα παραπάνω σημάδια.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Η θέση μιας ύποπτης πληγής συχνά υπαγορεύει τον χρησιμοποιούμενο τρόπο για τη διάγνωση καρκίνου. Η ενδοσκόπηση και η ακτινογραφία (όπως οι εξετάσεις ακτίνων Χ, η αξονική τομογραφία η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, PET scanning, υπερηχογραφία και μαστογραφία) χρησιμοποιούνται τυπικά για τον εντοπισμό και για την εκτίμηση της έκτασης της νόσου, αλλά η οριστική διάγνωση ακόμα στηρίζεται στην εξέταση κυτταρολογικών δειγμάτων (π.χ., ο έλεγχος Παπανικολάου) ή την παθολογοανατομική εξέταση δειγμάτων βιοψίας.

Η εξέταση για καρκίνους μπορεί να ταυτοποιήσει ορισμένες κακοήθειες πριν διηθήσουν γειτονικούς ιστούς ή εξαπλωθούν. Οι ευρύτερα χρησιμοποιούμενες δοκιμασίες περιλαμβάνουν το τεστ Παπανικολάου για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, μαστογραφία για καρκίνο του μαστού, έλεγχοι του προστατικού αντιγόνου για καρκινώματα του προστάτη και εξετάσεις για μικροσκοπική λανθάνουσα αιμορραγία για καρκίνους του εντέρου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία, η ορμονοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και συνδυαστικές θεραπείες συχνά είναι αποτελεσματικές μέθοδοι για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο. Η ειδική θεραπεία, εξαρτάται από τον τύπο των καρκινικών κυττάρων, το στάδιο, τη θέση και την κατάσταση της γενικής υγείας του ασθενούς.

Ο πόνος, ο οποίος συνδέεται με τον καρκίνο, συχνά είναι πολύ έντονος. Οι ασθενείς με καρκίνο μπορεί επίσης να πάσχουν από κατάθλιψη και σημαντικό άγχος και να παρουσιάζουν διατροφικές διαταραχές. Το γενικό πλαίσιο προσέγγισης των παραπάνω κρίσιμων θεμάτων, έχει δημοσιευθεί ευρύτατα, για παράδειγμα, από το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ και από την Υπηρεσία Ανθρωπίνων Υπηρεσιών Πολιτικής Ιατρικής Παρακολούθησης και Έρευνας. Τα δημοσιεύματα μπορούν να αποκτηθούν σε ιστοσελίδες όπως αυτή της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας (www.cancer.org).

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ: Οι συνολικές προσπάθειες ολόκληρης της ομάδας ιατρικής παρακολούθησης πρέπει να συντονισθούν καθώς και να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή του ασθενούς και της οικογένειάς του στην παρακολούθηση. Προσδιορίζεται η γνώση της πορείας της ασθένειας από τον ασθενή, διορθώνεται η παραπληροφόρηση και παρέχονται προφορικές και γραπτές πληροφορίες σχετικά με την ασθένεια, την πρόοδο της, τη θεραπεία της και το αναμενόμενο αποτέλεσμα αυτής. Ταυτοποιούνται και υποστηρίζονται θετικοί μηχανισμοί αντιμετώπισης του ασθενούς και της οικογένειάς του και ενθαρρύνεται η εξωτερίκευση αισθημάτων και φόβων, ιδιαίτερα με αναφορά στις μεταβολές της εικόνας του σώματος, στον πόνο στη δοκιμασία και στο θάνατο. Ενθαρρύνεται η συμμετοχή σε τοπικές ομάδες υποστήριξης τόσο των ασθενών όσο και των οικογενειών τους.

Παρέχεται βοήθεια στην προσωπική υγιεινή και φυσική φροντίδα. Η φυσική φροντίδα στοχεύει στη διατήρηση της ισορροπίας υγρών και ηλεκτρολυτών και στη σωστή διατροφή. Η διατροφή χρήζει ιδιαίτερης προσοχής καθότι οι όγκοι ανταγωνίζονται τους φυσιολογικούς ιστούς για τα θρεπτικά συστατικά και αναπτύσσονται εις βάρος τους και επειδή η ασθένεια ή η θεραπεία μπορούν να προκαλέσουν ανορεξία, αλλοιωμένη αίσθηση της γεύσης, στοματικές εξελκώσεις, ναυτία, εμέτους, διάρροια και παροχετεύσεις. Η διατροφική υποστήριξη περιλαμβάνει τον προσδιορισμό της κατάστασης του ασθενούς και των προβλημάτων του, τον πειραματισμό για την εξεύρεση τροφών τις οποίες μπορεί να ανεχθεί ο ασθενής, την αποφυγή έντονα αρωματικών τροφών και την προσφορά συχνών, μικρών γευμάτων μαλακής τροφής υψηλής θερμιδικής και θρεπτικής αξίας μαζί με υγρά προκειμένου να περιορισθεί η εξάντληση και να ενθαρρυνθεί η συνολική πρόσληψη. Η κένωση διατηρείται φυσιολογική, με τη χορήγηση μαλακτικών κοπράνων ως ενδείκνυται εάν τα αναλγητικά φάρμακα προκαλούν δυσκοιλιότητα.

Χρησιμοποιώντας προσεκτικές και ήπιες τεχνικές χειρισμού, ο ειδικός θεραπευτής βοηθά με ασκήσεις εύρους κίνησης, ενθαρρύνει τη βάδιση όποτε είναι δυνατό και στρέφει και επανατοποθετεί τον ασθενή συχνά, προκειμένου να ελαττώσει τις βλαπτικές πολυσυστηματικές συνέπειες της ακινητοποίησης (κατάκλισης). Η άνεση επιτυγχάνεται μέσω της σωστής ευθυγράμμισης του σώματος, μη επεμβατικών μέτρων, όπως η καθοδηγούμενη προβολή εικόνων και η δερματική διέγερση και ενδεικνυόμενων φαρμακολογικών μέτρων, χορηγούμενων κατά προτίμηση σε ένα τακτικό πρόγραμμα για την πρόληψη του πόνου, ενώ επιπρόσθετη δοσολογία δίδεται για την ανακούφιση κρίσεων πόνου. Η συναισθηματική υποστήριξη περιλαμβάνει την ελάττωση των φόβων της σωματικής κατάπτωσης και απώλειας του ελέγχου του ασθενούς, την παροχή ελπίδας για ύφεση, ή μακροπρόθεσμη επιβίωση, αλλά αποφεύγοντας τη δημιουργία ψευδών ελπίδων και την παροχή στον ασθενή ρεαλιστικής επιβεβαίωσης σχετικά με τον έλεγχο του πόνου, την άνεση και την ανάπαυση.

Εάν είναι απαραίτητο συζητείται με την οικογένεια το ενδεχόμενο της παρακολούθησης σε άσυλο ανιάτων. Τα μέλη της οικογένειας ενθαρρύνονται να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην παρακολούθηση του ασθενούς. Καλλιεργείται η επικοινωνία μεταξύ του ασθενούς και της οικογένειάς του και των επαγγελματιών της ιατρικής φροντίδας, και υποβοηθείται ο ασθενής να διατηρήσει τον έλεγχο και να κάνει ρεαλιστικές επιλογές πάνω σε θέματα που άπτονται της ζωής και του θανάτου.

Προκειμένου να παρασχεθεί αποτελεσματική συναισθηματική υποστήριξη στον ασθενή και στην οικογένειά του, οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να αντιληφθούν και να συμβιβασθούν με τα προσωπικά αισθήματα σχετικά με την καταληκτική ασθένεια και το θάνατο, με την αναζήτηση βοήθειας για τη θλίψη και με την ανάπτυξη μίας προσωπικής φιλοσοφίας σχετικής με το θάνατο. Θα είναι περισσότερο ικανοί να ακούσουν με ευαισθησία τις ανησυχίες του ασθενούς, να προσφέρουν γνήσια κατανόηση και παρηγοριάκαινα υποστηρίξουντον ασθενή και την οικογένειά του στη θλίψη τους.

Read More

Αιτιολογία καρκίνου

Οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες, το υπεριώδες φως, ορισμένοι ιοί και φάρμακα τα οποία προκαλούν βλάβες στα νουκλεϊκά οξέα μπορεί να προκαλέσουν γενετικές βλάβες που θα έχουν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη καρκίνων. H πλέον γνωστή και ευρύτερα διαδεδομένη έκθεση σε καρκινογόνο, παρ όλα αυτά, προκαλείται από την κατανάλωση καπνού.

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, εκτιμά ότι το ένα τρίτο των θανάτων από καρκίνο σχετίζονται με τη διατροφή και άλλους παράγοντες του τρόπου διαβίωσης. Ορισμένοι καρκίνοι είναι οικογενείς (δηλ., προκαλούνται από γενετικές βλάβες, οι οποίες μεταδίδονται από τους γονείς στους απογόνους), άλλοι προκύπτουν από την επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες. 

Παραδόξως, ορισμένα κυτταροτοξικά φάρμακα τα οποία χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ορισμένων καρκίνων μπορεί να προκαλέσουν χρωμοσωμικές βλάβες και περιστασιακά να οδηγήσουν σε δευτερογενείς κακοήθειες.

Read More

Τι είναι ο καρκίνος;

Κακοήθης νεοπλασία χαρακτηριζόμενη από την ανεξέλεγκτη αύξηση των κυττάρων, συχνά με διήθηση σε υγιείς ιστούς τοπικά ή σε όλη την έκταση του σώματος. Ο καρκίνος είναι η δεύτερη κυριότερη αιτία θνησιμότητας στις ΗΠΑ μετά από τις καρδιαγγειακές νόσους. Το 2003, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία εκτίμησε ότι περίπου 560.000 Αμερικανοί απεβίωσαν από καρκίνο, ενώ ο διπλάσιος αριθμός διαγνώσθηκε για τη μία ή την άλλη μορφή της νόσου. Οι πλέον κοινοί καρκίνοι στις HΠΑ είναι ο καρκίνος του πνεύμονα, του στήθους, του εντέρου, του προστάτη και του δέρματος. Επειδή οι περισσότεροι καρκίνοι εκδηλώνονται σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω, αναμένεται να αυξηθούν τα κρούσματα καθώς ο πληθυσμός γηράσκει. Έχουν ταυτοποιηθεί περισσότερα από 200 είδη καρκίνου. Οι καρκίνοι οι οποίοι δημιουργούνται από επιθηλιακούς ιστούς καλούνται καρκινώματα, από μεσεγχυματικούς ιστούς, σαρκώματα, από λεμφοκύτταρα, λεμφώματα, από αιμοποιητικά κύτταρα, λευχαιμίες.

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν πολλά αναπαραγωγικά πλεονεκτήματα έναντι των φυσιολογικών κυττάρων. Μπορούν να συνθέσουν πρωτεΐνες οι οποίες διεγείρουν την αύξησή τους, ή διεγείρουν το σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων που θα μεταφέρουν στον όγκο θρεπτικά στοιχεία. Μπορούν να συνθέσουν ένζυμα τα οποία αποτρέπουν τη γήρανση των χρωμοσωμάτων. Μπορούν να εισβάλλουν στη ροή του αίματος και να εντοπίζουν θέσεις για να αναπτυχθούν σε νέους ιστούς.

Συνήθως, καθώς τα καρκινικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται γίνονται ολοένα και περισσότερο ανώμαλα και απαιτούν ολοένα και περισσότερο από το προϊόν του σωματικού μεταβολισμού για την αύξηση και ανάπτυξή τους. Η βλάβη, η οποία προκαλείται από τη διήθησή τους σε υγιής ιστούς έχει ως αποτέλεσμα οργανική δυσλειτουργία, πόνο και συχνά, θάνατο.

Read More